شهود و مشاهده و شهادت و ديگر مشتقات اين ماده ، معنائى مترادف با رؤيت دارند . چنان كه رؤيت در ديدنهاى حسى طبيعى و بينائىهاى درونى به كار مىرود ، همانطور شهود و مشاهده و شهادت نيز در هر دو نوع ديدن استعمال ميشوند . آياتى كه در قرآن اين شناخت را به كار برده است ، متعدد است . از آن جمله : 1 - * ( وَإِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَلا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ ) * ( 1 ) ( و در آن هنگام كه ما از شما پيمان گرفتيم كه خونهاى يكديگر را مريزيد و خودتان را از وطن و ديار خود آواره نسازيد ، سپس شما اقرار كرديد در حالى كه مىديديد ) . 2 - * ( أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قالَ لِبَنِيه ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي . . . ) * ( 2 ) ( يا شما شاهد بوديد كه در هنگام فرا رسيدن مرگ يعقوب كه به فرزندانش گفت : چه چيز را بعد از من خواهيد پرستيد . . . )