ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 327

روزيست كه نه مال سودى مىبخشد و نه فرزندان مگر كسى كه با قلب سليم رو به پيشگاه خداوندى بيايد ) . * ( 6 - كَذلِكَ يَطْبَعُ الله عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ ) * ( 1 ) ( بدينسان خداوند بر دل همهء متكبران جبار مهر مىزند و آن را از كار مىاندازد ) . * ( 7 - وَقالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْه ) * ( 2 ) ( و آن تبهكاران گفتند : دلهاى ما در پرده‌هاى مخفى كننده پوشيده است از آنچه كه تو ما را بسوى آن دعوت ميكنى ) . * ( 8 - أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ الله أَضْغانَهُمْ ) * ( 3 ) ( يا آنان كه در دلهايشان مرض است گمان ميكنند كه خداوند كينه توزيهاى آنانرا بيرون نخواهد آورد ) . * ( 9 - هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدادُوا إِيماناً مَعَ إِيمانِهِمْ ) * ( 4 ) ( او خداونديست كه آرامش را بر دلهاى مردم با ايمان فرستاد تا به ايمانشان افزوده شود ) . * ( 10 - وَإِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ الله إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ الله قُلُوبَهُمْ وَالله لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ ) * ( 5 ) ( و هنگامى كه حضرت موسى به قوم خود گفت : اى قوم من ، چرا مرا اذيت مىكنيد در صورتى كه مىدانيد من فرستادهء خدا بسوى شما هستم ، وقتى كه آنان از فرمان الهى لغزيدند ، خداوند دلهاى آنانرا لغزانيد و خداوند مردم فاسق را هدايت نمىكند ) .