براى كسانى كه حساب و ميزان در عرصهء زندگى مطرح است ، تغذيه مغز و روان را تغذيهء حيات مىدانند و به خوبى مىدانند كه مسائلى كه بعنوان معرفت و شناخت در جوامع انسانى با وسايل مختلف مطرح ميشوند ، مخلوطى است از روشنائيها و تاريكيها و واقعيتها و واقعيت نماهاى فريبنده و ويترين - هائى براى خود نمائى و مقدارى حقيقت كه براى صحنه سازيها و جلب توجه مردم استخدام مىشود . همانطور كه امير المؤمنين عليه السلام فرموده است : « باطل را با كمال وضوح و صراحت در بطلان به مردم تحويل نمىدهند ، بلكه مقدارى از حق را با باطل مخلوط مىنمايند و باطل را با نمايش حق به مغز و روان انسانها وارد ميكنند » در بارهء اين شناختهاى فريبنده و لزوم اجتناب مردم از اين شناختها آياتى در قرآن آمده است . از آن جمله : 1 - * ( مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَه ذَهَبَ الله بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ ) * ( 1 ) ( مثل آنان مانند كسيست كه آتشى را روشن مىكند وقتى كه آن آتش پيرامون او را روشن ساخت ، خداوند نور آنان را از بين مىبرد و آنانرا در تاريكى كه بينائى خود را در آن از دست مىدهند ،