اين آيهء شريفه صورت يكم را متذكر شده و آن دانايان را كه به دانائى خود عمل نمىكنند به الاغى تشبيه مىكند كه بار او كتاب باشد . و با نظر به جملات بعدى آيات معلوم مىشود كه بى اعتنائى و نا ديده گرفتن علم به تكذيب آيات الهى و ستم بر خود و ديگران منتهى مىگردد . * ( 2 - أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَقَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ الله ثُمَّ يُحَرِّفُونَه مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوه وَهُمْ يَعْلَمُونَ ) * ( 1 ) ( آيا شما مىخواهيد كه آنان بشما ايمان بياورند ، در حالى كه گروهى از آنان كلام خداوندى را مىشنيدند و پس از آنكه آن را تعقل نموده و مىدانستند ، منحرف مىنمودند )
نتيجه آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است
نتيجه يكم - مطابق آيهء شماره 1 هيچ تفاوتى ميان يك حيوان فاقد عقل و درك و تفكر و آن انسانى كه داراى همه آن نيروها باشد ولى آنها را به كار نيندازد ، وجود ندارد . پس در حقيقت انسان موقعى مىتواند از مرز ميان حيوان و انسان عبور كرده و به قلمرو انسانيت وارد شود كه به آن علمى كه به او داده شده است عمل نمايد . وقتى كه انسان فكر مىكند قرنهاى طولانى است كه بشر ميليونها كتاب براى اصلاح عمل و ورود به بايستگىها و شايستگىهاى خود تأليف مىنمايد و حتى در اين تأليفات از كتب الهى آسمانى هم استفاده مىكند و صفحات كتابهايش جلوه گاه عاليترين واقعيات و حقايق ضرورى و مفيد در راه تكاملش مىباشد ، و با اين حال هنوز پاسخى براى تبهكارىهاى خود نتوانسته است تهيه كند و هنوز مىگويد : زندگى هيچ و پوچ است . بالاتر از همهء اينها هنوز نتوانسته است معماى قدرت و خود خواهى را حل و فصل نمايد و هنوز به شمشير خونبار و منظرهء مليونها كشتهء انسانى عشق مىورزد و هنوز دردى را دوا نكرده دردهائى را بر دردهاى بشرى
هامش
( 1 ) البقرة آيهء 75 .