ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 128

آيات خداوندى بدون سلطه اى كه براى آنان آمده باشد مجادله مىنمايند ، در سينه‌هاى آنان جز تكبر وجود ندارد ، آنان به آن چه كه با اين تكبر مىخواهند برسند ، نخواهند رسيد ، پناه به خدا ببر ، قطعا او شنوا و دانا است ) . 3 - * ( يَسْمَعُ آياتِ الله تُتْلى عَلَيْه ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها فَبَشِّرْه بِعَذابٍ أَلِيمٍ . ) * ( 1 ) ( آيات خداوندى را مىشنود ، سپس با تكبر و نخوت [ به گمراهى خود ] اصرار مىورزد ، گوئى آيات خداوندى را نشنيده است . بشارت عذاب دردناكى به او بده ) 4 - * ( وَإِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا شَيْئاً اتَّخَذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ) * ( 2 ) ( و اگر چيزى از آيات ما را فهميد ، آن را به استهزاء مىگيرد ، عذاب پست كننده اى در انتظار آنان است ) . 5 - * ( وَإِنِّي كُلَّما دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْباراً ) * ( 3 ) [ نوح ( ع ) گفت : ] ( و من هر وقت كه آنانرا بسوى تو دعوت كردم تا آنانرا ببخشائى انگشتانشان را در گوششان فرو بردند و لباسهايشان را به خود پيچيدند و به ضلالت خود اصرار ورزيدند و تكبر و نخوت نمودند ) 6 - * ( وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ ) * ( 4 ) ( و اما آنان كه كفر ورزيدند [ به آنان گفتم : ] آيا آيات من بر شما تلاوت نمىشد ، شما تكبر ورزيديد و شما قوم گنهكار بوديد ) 7 - * ( وَإِذا تُتْلى عَلَيْه آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْه وَقْراً فَبَشِّرْه بِعَذابٍ أَلِيمٍ ) * ( 5 ) ( و هنگامى كه آيات ما براى او تلاوت مىشد ،