ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 71

* ( ما أَفاءَ الله عَلى رَسُولِه مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّه وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الأَغْنِياءِ مِنْكُمْ ) * ( 1 ) آن اموالى را كه خداوند از مشركين و كفار [ مزاحم ] از اهل آباديها به پيامبر اسلام برگردانيده است ، از آن خدا و پيامبر و اقرباى نيازمند او و ايتام و بينوايان در راه ماندگان است ، [ آن اموال بدينگونه تقسيم گردد ، تا در دست ثروتمندان شما به جريان نيفتد ] . توضيح - جريان اموال ميان اغنياء براى ضرورت معاش نمىباشد ، زيرا فرض غنى و بىنيازى با احتياج به معاش ضرورى تناقض دارد . بنا بر اين اگر اموال مسلمانان به دست آنان بيفتد ، ثروت اندوخته اى است كه براى افزايش و خودكامگى در تباه كردن مواد معيشت مردم اختصاص مىيابد . * ( وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ . الَّذِي جَمَعَ مالًا وَعَدَّدَه . يَحْسَبُ أَنَّ مالَه أَخْلَدَه . كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ . وَما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ . نارُ الله الْمُوقَدَةُ . الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الأَفْئِدَةِ . إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ . فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ) * ( 2 ) ( واى بر هر طعنه زنندهء [ جريحه دار كنندهء شخصيت انسانى ] غيبت كننده . كسى كه مال جمع نموده آن را مىشمارد و گمان مىبرد مال او براى او هميشگى خواهد ماند . نه هرگز ، اين انسان در حطمه انداخته مىشود و تو چه مىدانى كه حطمه چيست . آتش شعله ور خداوندى است كه به دلها نفوذ مىكند . آتش دوزخ آنان را در خود گرفته ، درهايش به روى آنان بسته و با مسمارهاى آهنين برافروخته بسته خواهند گشت . ) اين آيه هم با تاكيد كامل و وعدهء آتش ، ثروت اندوخته را كه از بهره مندشدن جامعه جلوگيرى مىكند ، ممنوع اعلام مىنمايد .