جنگجويان جمل تصميم به قتل او گرفتند ، اما طايفهء آن مرد برخاستند و دو طرف به نبرد با يكديگر پرداختند و حدود هفتاد نفر از طايفه عبدالقيس كشته شدند . اصحاب جمل ، بيتالمال و مركز خواربار بصره را به تصرف خود درآوردند و زبير و فرزندش عبداللّه ، موادغذايى مردم شهر را ميان سربازان خود تقسيم نمودند .
حكيم بن جبله ، از دوستداران على ( ع ) شديداً با اين كارها مخالف بود . به همين جهت عدّهاى از دوستان خود را گرد آورد و با جنگجويان جمل به نبرد پرداخت . او دربارهء طلحه و زبير گفت : « ما ديديم كه اين دو نفر در مدينه با على ( ع ) بيعت كردند و اطاعت خود را اعلام نمودند و اينك به مخالفت و جنگ پرداخته و به نام خونخواهى عثمان قيام كردهاند و ميان مردم بصره كه اهل يك خانه و همسايهاند ، اختلاف افكندهاند . خدايا گواه باش كه طلحه و زبير خونخواه عثمان نيستند . »
حكيم و فرزند و برادرش در اين حمله كشته شدند . طلحه و زبير هم فرمان حمله را به انبوه جنگجويان دادند و در پى اين فرمان ، عدّهء فراوانى كشته شدند .
سرانجام جنگجويان جمل سراسر بصره را تصرف كردند و مردم به ميل ، يا اجبار با طلحه و زبير بيعت نمودند . زبير پس از بيعت گفت : « اى كاش هزار سرباز جنگى داشتم كه با آنها به سوى على ( ع ) حركت مىكردم . شايد بتوانم قبل از اينكه على ( ع ) به ما برسد ، او را بكشم ! »
عايشه نامهاى به حفصه دختر عمربن خطاب كه در مدينه بود نوشت و وى را به پيروزى خود مژده داد و نظر خود را دربارهء موقعيّت و سرنوشت آيندهء على ( ع ) بيان كرد . متن نامه چنين است : « اما بعد ،
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 1869
مساهمون: جورج جرداق
ص١٨٦٩