آنان پيش على ( ع ) آمدند تا بگويند نظر و ديدگاه مردم نسبت به قتل خليفهء سوم يكپارچه است ؛ اما على ( ع ) به فضل دانش خود به آنان فهماند كه مردم با يكديگر اختلاف دارند و آنگونه كه بنىاميه فكر مىكنند ، نيستند .
آنان از روى احساسات و هوى و هوس آمدند ، اما على ( ع ) از روى منطق و دليل با آنها به سخن پرداخت .
آنان مىگفتند : يا على در مقابل آنها بايد جرأت و قساوت نشان داد . و در مقابل ، على ( ع ) مىفرمايد : اى برادرانم ، با زبان نرم و مهربانى و محبت فراوان بايد با آنها سخن گفت .
آنها آمدهاند تا از على ( ع ) خون عثمان را مطالبه كنند . در حالى كه در ميان خودشان افرادى بودند كه به قتل عثمان يارى كردند . على ( ع ) با جوانمردى و عفوى كه از قلبش مىجوشيد و بر زبانش جارى مىشد با آنها سخن مىگويد !
على ( ع ) ناگزير شد كه دوباره نسبت به قريش سختگيرىنمايد ، تا فرصت توطئه نيابند و در اين نظر و تدبير ، محكم كارى و روشنبينى بهكار برد .
على ( ع ) كارگزاران عثمان را يكى پس از ديگرى عزل كرد ، زيرا در ميان آنها كسى نبود كه صلاحيت ماندن در كار خود را داشته باشد ؛ زيرا در ستمگرى و بىبند و بارى به اوج رسيده بودند ، تا آنجا كه باعث به وجود آمدن انقلاب عليه عثمان شدند . به همين جهت حاضر نشد حتى يك لحظه آنها را در مقامهاى خود باقى بگذارد ، چون حق با باطل سازگارى ندارد و ستمگرى با نگهدارى علت آن رفع نمىشود . ابن عباس و عدهاى ديگر به على ( ع ) نصيحت كردند
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 1842
مساهمون: جورج جرداق
ص١٨٤٢