همچون يكى از شما خواهم بود و شايد من هم زمامدار جديدى را كه برمىگزينيد ، بپذيرم . اگر من وزير شما باشم براى من بهتر است كه زمامدارتان باشم . » « 1 »
على ( ع ) همچنان به حكومت بىاعتنا بود ، تا اينكه روزى مردم اطراف او را گرفتند و همگى يكصدا مىگفتند : « جز تو را براى حكومت نيافتهايم و جز تو را هم نمىپذيريم . با تو بيعت مىكنيم ، از تو جدا نمىشويم و پراكنده نمىگرديم » . آنگاه اشتر نخعى جلو آمد و دست على ( ع ) را گرفت و با آن حضرت بيعت كرد ؛ مردم ديگر هم با على ( ع ) بيعت كردند و همگى در اين موضوع متفقالقول بودند : غير از على ( ع ) كسى شايستهء زمامدارى نيست !
همهء مردم بنا بر فطرت خود ، به نام على ( ع ) شعار مىدادند ، زيرا كسى را به زمامدارى برگزيده بودند كه از نيازهاى آنها آگاه بود و به حقوقشان ايمان داشت . نسبت به آنها دلسوز بود . دانا ، حكيم و پدرى مهربان بود . مردم خوشحال بودند كه على ( ع ) زمامدارى را پذيرفته است ، زيرا آنها مدتها آرزوى چنين روزى را در دل مىپروردند ؛ زيرا مدتها در دوران تاريك و ظلمانى حكومت اموى ، در سختيها و محروميتها ، زندگى كرده بودند .
على ( ع ) خود به زيبايى ، صحنهء بيعت مردم را وصف مىكند :
« خرسندى مردم از بيعتشان با من به جايى رسيده بود كه كودكان شادى مىكردند ، سالخوردگان به سوى من مىخراميدند ، درماندگان
هامش
( 1 ) براى آگاهى بيشتر از ديدگاه امام على ( ع ) در خصوص خلافت رجوع كنيد به : جلد اول همين كتاب