كسى از طرفداران عثمان و بنىاميه نماند كه ثروت زيادى را به نام ملت و حتى به قيمت فقر و بيچارگى آنان ، نصيب او نسازد . اين افراد آنقدر مال و ثروت ذخيره كرده بودند كه مردم نظير آن را جز در اختيار گروهى بسيار اندك نديده بودند .
خود عثمان نيز شخصاً از اين گونه ثروتها سهم بزرگى داشت . پس از قتل عثمان ، مردم صد و پنجاه هزار دينار و هزار درهم پول نقد نزد خزانهدار او يافتند . قيمت املاك او در « حنين » و « وادى القرى » و سرزمينهاى ديگر به صدهزار درهم مىرسيد . شتر و اسب فراوانى نيز از خود به جاى گذاشت . « 1 »
مردم جواهر و زيورآلاتى را كه در زمان عمر از خزينه شاهان ايران آورده شده بود و در نور خورشيد ، همانند اخگرى فروزان مىدرخشيد ، بر سينه دختران عثمان مىديدند ! بدين ترتيب مردم متوجه مىشدند كه حقوقشان به صورت استهزاآميز و در عين حال ترسآورى به صورت بلامنازع در اختيار خاندان حاكم قرار گرفته است . « 2 »
در مروج الذهب مسعودى دربارهء عثمان آمده است : « عثمان در نهايت سخاوت و بذل و بخشش بود . . . كارگزاران و بسيارى از مردم زمان او ، به روش وى عمل مىكردند . عثمان در مدينه خانهاى ساخت كه درهاى آن از چوب « ساج » و « عرعر » بود . در مدينه اموال و باغها و چشمههايى را در مالكيت خود داشت . »
عثمان خويشان خود از بنىاميه را آزاد گذاشت تا فرمان بدهند ،
هامش
( 1 ) رك : صادق عرجون ، كتاب عثمان
( 2 ) حليف مخزوم ، ص 165