به خواب غفلت فرو نروند . و به هروسيله و به هر مناسبتى ، در برابر تجاوز سربازان مقاومت كنند ، زيرا در مكتب علىبن ابيطالب ، احترام و كرامت انسان اجازه نمىدهد كه مورد تهمت و يا تجاوز قرار گيرد . و حق انسان در اينكه آزادانه كار كرده و از ثمره كار و كوشش خود بهره جويد و كسى نتواند آن را از گلوى او بيرون بكشد ، حق مقدسى است كه هيچ سپاه مسلح و يا فرد نيرومندى ، در هر مقام و هر موقعيتى كه باشد ، نبايد آن را به بازى بگيرد . و به همين جهت در مكتب امام على مردم دعوت شدهاند كه سنگ را از هر ناحيهاى كه به طرفشان آمد ، برگردانند و اگر سربازان مسلح ، كوچكترين تجاوزى بر آنان روا داشتند با تمام قوا در برابر آنان مقاومت كنند .
به جان خودم سوگند ! ! اين آخرين مرحلهاى است كه در احترام به زندگى و واداشتن مردم در گامنهادن در راه احترام متقابل مىتوان تصور نمود .
علىبن ابيطالب نامهء زير را به فرمانداران خود در شهرهايى فرستاد كه قرار بود در مسير عبور سربازان و سپاهيان ، باشد . امام على از فرمانداران خود خواست كه متن نامه را براى توده مردم قرائت كنند ، تا همه مردم از حقوق خود و چگونگى آن ، آگاه شوند .
« از بنده خدا ، على ، پيشواى مسلمانان ، به همه كسانى كه سپاه از سرزمين آنها مىگذرد : اما بعد ! من لشكرى را روانه كردهام كه به خواست خداوند از سرزمين شما عبور خواهد كرد . من به آنان سفارش كردهام كه به وظيفه خود عمل كرده و كوچكترين آزار و بدى به كسى نرسانند . من از هماكنون نزد شما و اهل ذمه ، درباره زيانرساندن احتمالى سپاهيان ، خود را تبرئه كرده و بيزارى خود
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 969
مساهمون: جورج جرداق
ص٩٦٩