ابو سفيان ، در هنگام كهولت و در زمانى كه چشمان خود را از دست داده بود ، بر عثمان وارد شد . پس ازآنكه آرام گرفت ، پرسيد : آيا در اينجا بيگانهاى هست كه گفتار ما را به ديگران برساند ؟ عثمان گفت : نه .
ابو سفيان گفت : اين مسألهء خلافت ، كارى است دنيوى و اين حكومت از نوع حكومتهاى قبل از اسلام [ دوران جاهليت ] است . بنابراين ، تو گردانندگان و واليان سرزمينهاى وسيع اسلام را از بنى اميه قرار بده « 1 » .
در همان ايّام بود كه يك روز ابو سفيان بر سر قبر شهيد بزرگ اسلام ، حضرت حمزه ، رفت و با پاى خويش بر قبر آن بزرگوار كوفت و گفت : اى ابو عماره ، آنچه كه ما ديروز بر سر آن شمشير كشيده بوديم ، امروز به دست كودكان ما رسيده است و با آن به بازى مشغولاند « 2 » .
وليد ، والى عثمان در كوفه
وليد ، فرزند عقبة « 3 » بن أبى معيط است . او در آن روز كه مكّه به دست
هامش
( 1 ) . الأغانى 6 / 323 . در تهذيب ابن عساكر 6 / 409 اينگونه آمده است : « انّ ابا سفيان دخل على عثمان بعد ما عمي فقال : هاهنا احد ؟ فقالوا : لا . فقال : اللّهمّ اجعل الامر امر الجاهليّة و الملك ملك غاصبيّة و اجعل اوتاد الارض لبني اميّة » .
( 2 ) . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد 4 / 51 ، چاپ اوّل ، مصر و چاپ محمّد ابو الفضل ابراهيم 16 / 136 .
( 3 ) . عقبة بن أبى معيط از بزرگترين دشمنان پيامبر اكرم ( ص ) بوده است كه نسبت به آن حضرت ( ع ) جسارتها و گستاخىهاى بسيار نمود . براى نمونه بنگريد به : انساب الاشراف 1 / 137 - 138 و 147 - 148 ، چاپ دار المعارف . در روز بدر ، به هنگام فرار اسير شد و به فرمان پيامبر ( ص ) و به دست امير المؤمنين ( ع ) كشته شد . آيات 30 تا 32 سورهء فرقان دربارهء او نازل شده است . ( سيرهء ابن هاشم 1 / 385 و 2 / 25 ؛ امتاع الاسماع ص 61 و 90 و ذيل تفسير آيات سورهء فرقان ، در تفسير طبرى و قرطبى و زمخشرى و ابن كثير ؛ نيز الدّر المنثور ؛ نيشابورى ؛ رازى و ديگران ) .