به ابو بكر فرمود : « ارث من از پيامبر ( ص ) را بازگردان » . ابو بكر گفت :
اثاث خانه را مىخواهى يا زمينهاى زراعى و باغهاى پيامبر را ؟ حضرت زهرا ( س ) فرمود : « هر دو را . من اينها را از پيامبر ( ص ) به ارث مىبرم ، همچنان كه دختران تو ، بعد از مردنت ، از تو ارث مىبرند » . ابو بكر گفت : به خدا قسم ، پيامبر ( ص ) از من بهتر بود ، شما هم از دختران من بهتر هستيد ، ولى چه كنم كه پيامبر فرمود : از ما گروه انبياء كسى ارث نمىبرد ؛ هرچه مىگذاريم صدقه است « 1 » .
خطبه حضرت زهرا ( س ) در مسجد
ده روز پس از وفات پيامبر ( ص ) « 2 » آنگاه كه فاطمه ( س ) همهء شهود و دلايل خود را در مطالبهء حقّش ارائه كرد و ابو بكر از پذيرش آنها خوددارى نمود و چيزى از ما ترك رسول خدا ( ص ) و بخشش او را به وى بازپس نداد ، آن بانو تصميم گرفت كه موضوع را در برابر همهء مسلمانان
هامش
( 1 ) . ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه 4 / 82 ؛ مىنويسد : « مشهور آن است كه حديث نفى ارث انبياء را به جز شخص ابو بكر ، كسى ديگر روايت نكرده است » . و باز در ص 85 مىگويد : « بيشتر روايات حاكى از آن است كه آن حديث را به جز شخص ابو بكر ، كس ديگر روايت نكرده است » . سيوطى نيز در كتاب الخلفاء ص 89 ، آنجا كه روايات ابو بكر را مىشمارد ، مىنويسد : « بيست و نهم » ، حديث « لا نورث ما تركناه صدقة » است . با اينهمه ، بعدها احاديثى ساخته شد و به غير ابو بكر نسبت داده شد تا چنين وانمود شود كه افراد ديگرى هم اين حديث را از پيامبر ( ص ) روايت كردهاند ( نگاه كنيد به : شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد 4 / 85 ) .
طبقات ابن سعد 2 / 316 . نيز بنگريد به : معالم المدرستين ، تأليف نگارنده ، ترجمه آقاى كرمى .
( 2 ) . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد 4 / 97 .