شهر مدينه دو يا سه روز راه است و در آن چشمههاى جوشان و نخلستانهاى فراوانى وجود دارد « 1 » .
هفتم ) وادى القرى
قريههايى كه بين مدينه و شام بود وادى القرى ناميده مىشد . تعداد آنها هفتاد قريه ( ده ) بود و اهالى آنها همه يهودى بودند . آنها شورش كرده بودند و هنگامى كه پيامبر ( ص ) آمد ، تسليم شدند و با آن حضرت قرار بستند كه يكسوم محصول از آن خودشان و دو سوم آن از آن پيامبر ( ص ) يا كسى باشد كه آن حضرت به او واگذار مىكند « 2 » .
هشتم ) زمينهايى را كه آبگير نبود ، انصار به پيامبر بخشيدند « 3 » ؛ و همه ملك پيامبر ( ص ) بود « 4 » .
هامش
( 1 ) . معجم البلدان ، ذيل واژهء فدك .
( 2 ) . الفتوح البلدان 1 / 39 - 40 ؛ مغازى واقدى ص 710 - 711 ؛ امتاع الاسماع ص 332 ؛ الاحكام السلطانية ماوردى ص 170 ؛ الاحكام السلطانية ابو يعلى ص 185 .
( 3 ) . اموال ابو عبيد ص 282 ، باب الاقطاع از كتاب احكام الارضين .
( 4 ) . البتّه بهجز آنچه كه بيان شد ، پيامبر اكرم ( ص ) داراى املاك ديگرى نيز بود ، مانند « مهزور » كه زمين وسيعى بود در ناحيهء « عاليه » كه يهوديان بنى قريظه در آن منزل ساخته بودند و ظاهرا پس از گسترش مدينه به بازار تبديل شد ؛ نيز از مادر خود آمنه بنت وهب ، خانهاش را كه در مكه قرار داشت و حضرت در آنجا به دنيا آمده بود و در شعب « بنى على » قرار داشت ، به ارث برده بود ؛ و از همسرش خديجه ( س ) خانهء مسكونى وى را در مكه بين « صفا و مروه » و پشت بازار عطارها واقع بود ، به ارث برده بود . البتّه اين خانه را وقتى كه پيامبر ( ص ) به مدينه هجرت كرد ، عقيل ابن ابى طالب به فروش رساند ( معالم المدرستين 2 / 146 ، چاپ 1412 ه ) وقتى ابو بكر به خلافت رسيد ، با طرح حديثى كه تنها راوى آن خودش بوده و بس و مدّعى شد كه از پيامبر -