تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام على (ع) پيشواى صديقين (فارسى) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦
رهايى يابد چنان كه قرآن كريم بر مهار نفس تأكيد فراوان دارد آنجا كه در سورهء حشر مىفرمايد : ( وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) « و هر كس كه از حرص وبخل دنيا خودرا بازدارد آنان به حقيقت رستگارانند . » اگر اين برداشت قرآن را بر حديث شريف ، پيش گفته معطوف سازيم كه : « اى على تو وشيعيان پيروز هستيد » مسأله روشن مىگردد . حال چگونه نفس را مهار كرد ؟ و يا به تعبير ديگرى راه گريز از محدوده تنگ دنيا ونفس اماره چگونه است و انسان چگونه آزاد گردد و به قلمرو حقيقت قدسى وعالم تكوين وارد شده تا به كمال مطلق كه همانا رسيدن به قرب ذات الهى است برسد ؟ پاسخ را مىتوان در يك كلمه خلاصه نمود و آن « ولايت » است حال در ذهن شما اين معنى تداعى مىكند كه ولايت چيست ؟ ومراد از آن چه مىباشد ؟ طرح اين سؤال كه شايد براى ما شيعيان اهل بيت بعنوان دوستداران ومحبان آنان ، عجيب باشد . مسلمان شيعه واقعى كسى است كه خود را با واقعيتهاى همه جانبه زندگى مقايسه كند و از لحاظ ايمان ، تقوا ، ايثار ، جهاد ، داشتن اخلاق عالى و روابط سالم با افراد جامعه و ديگر مقولاتى كه شخصيت انسانى را شكل مىدهد ، با خصوصيات وكمالات آن