تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المعالم الأثيره في السنة و السيرة ( فرهنگ اعلام جغرافيايى تاريخى در حديث و سيره نبوى ) ( فارسي ) — صفحة 64

مساهمون:

ص٦٤
فراوان است و هرگز دچار كمبود نمىگردد . گفته شده كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه به عسفان رسيد ، چاه‌هاى آن خشك شده بود . حضرت بر سر اين چاه آمد و آب دهان مبارك خود را در آن افكند و آب از آن جوشيد . « 1 » ] ( 1 )

بئر جاسم :

همان چاه ابو الهيثم بن تيهان است و ظاهرا همان « جاسوم » باشد . نيز - « مسجد راتج » . ( 2 )

بئر جاسوم :

از چاه‌هاى مدينه در عهد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بوده است . ( 3 )

بئر جشم :

از چاه‌هاى ناشناختهء مدينه بوده است . به نظر مىرسد كه منظور از جشم ، جشم بن خزرج باشد . اين چاه در غرب وادى رانونا بوده و در الموطأ از آن ياد شده است . ( 4 )

بئر جمل :

فيروزآبادى مىنويسد : اين چاه در ناحيهء جرف ، در انتهاى عقيق بوده است . . . البته اين تعيين محل ، مورد اتفاق نيست . ( 5 )

بئر حاء :

عبارت بوده از يك چاه و يك بستان . در ضبط اين كلمه ، ميان علما اختلاف است كه آيا دو كلمه است ؛ يعنى « بئر + حاء » ؟ يا كلمهء واحد است ؛ يعنى « بئر حاء » ، به فتح باء و كسر آن ؟ . . . گفته‌اند : برخى محدّثان براى تحقيق ضبط درست كلمهء « بئر حاء » ، حتى يك كتاب مستقل نوشته‌اند . تعيين محلّ فعلى آن ، كار دشوارى است ؛ زيرا كليهء آثار و اماكنى كه بتوان بر اساس آن محل « بئر حاء » را معلوم كرد ، در آخرين توسعه‌اى كه پيرامون مسجد النبى صلّى اللّه عليه و آله صورت گرفته از ميان رفته‌اند . اين چاه و باغ در ناحيه‌اى موسوم به باب المجيدى قرار داشته است . ( 6 )

بئر حلوه :

در احاديث نبوى از اين چاه ياد شده ، اما از محلّ آن كسى آگاهى ندارد . بئر حلوه يكى از چاه‌هاى مدينة النبى صلّى اللّه عليه و آله بوده است . ( 7 )

بئر خارجه :

در صحيح مسلم اين عبارت آمده است : « يدخل في جوف حائط من بئر خارجة » و نيز به صورت « بئر خارجه » ؛ يعنى بيرون از باغ نيز روايت شده است . بنا به روايت نخست ، اگر « بئر
هامش
( 1 ) . بلادى ، ج 2 ، ص 36