( 1 )
اواره :
جايى است در اطراف « فدك » . در هنگام صحبت از « يوم نخله » از ايام جنگ فجار كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به همراه عموهاى خود در آن شركت داشت از اواره ياد شده است . بعضى گفتهاند : اواره همان آب دوين الجريب مىباشد كه متعلق به بنى تميم بوده است .
( 2 )
اوان :
( به فتح همزه ) ، يا « ذو اوان » ، در لغت به معناى هنگام و زمان است . . . در اخبار غزوهء تبوك و مسجد ضرار از اين مكان نام برده شده است .
ابن اسحاق گويد : ذو اوان شهرى است كه با مدينه يك ساعت از روز فاصله دارد . اين بدان معناست كه اوان در راه برگشت از تبوك واقع شده است .
( 3 )
اودية المدينه :
( وادىهاى مدينه ) ، عبارتند از بطحان ، قناة و عقيق .
( 4 )
اورال :
اين نام در اين ابيات عباس بن مرداس در جنگ حنين به كار رفته است :
ركضنا الخيل فيهم بين بسّ * إلى الأورال تنحطّ بالنّهاب
بذي كجب رسول اللّه فيهم * كتيبته تعرّض للضراب
( 5 )
اوران :
بكرى مىنويسد : چاهى است معروف در ناحيهء مدينه . در خبر مربوط به جادو شدن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، از اين چاه نام برده شده است . به نامهاى « اروان » و « ذروان » نيز روايت مىشود .
( 6 )
اورشليم :
يكى از نامهاى قدس شريف در فلسطين است . اين كلمه ريشهء عربى كنعانى دارد و به معناى « خداى سلام » مىباشد ؛ يعنى خداى صلح در نزد كنعانيان .
( 7 )
اوساط :
سمهودى از اين مكان نام برده و روايت كرده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در اوساط ، در خانهء سعد بن عباده در مدينة النبى براى تشييع جنازهاى حاضر شد .
( 8 )
اوطاس :
وادىاى است در سرزمين هوازن .
در همين جا بود كه اين قبيله و قبيلهء ثقيف براى جنگ با پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در روز حنين ، اردو زدند . . . بقاياى هوازن پس از شكست به اوطاس گريختند . در همين محل بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله غنايم حنين را تقسيم كرد . گفته مىشود : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله زمانى كه حليمهء سعديه دايگى آن حضرت را به عهده گرفته بود ، در اين ناحيه در ميان بنى سعد به سر مىبرد .