بگو : ( نماز در اين وادى معادل ) عمرهاى است كه در موسم حج به جا آورده مىشود » .
آبشارهاى بالاى وادى عقيق از نزديك وادى فرع آغاز مىشود و سپس به سمت شمال جريان مىيابد و از بين حرار در شرق و جبال قدس در غرب مىگذرد و در آنجا وادىهاى بزرگى به عقيق مىريزد و در اينجا به نام « نقيع » خوانده مىشود تا اينكه به نزديك « بئر الماشى » ، در راه هجرت مىرسد و نام « عقيق الحسا » به خود مىگيرد . در اين نقطه به سمت شمال غربى منحرف مىشود و تا ذو الحليفه ( آبار على ) ، محل ميقات اهالى مدينه ، ادامه مىيابد . گاهى اوقات از نقيع تا ذو الحليفه را « عقيق اقصى » و بعد از ذو الحليفه را « عقيق ادنى » مىنامند . مسير آن در ذو الحليفه به سمت شمال كج مىشود و از شرق كوه عير و از غرب « بيداء » و سپس « جماء تضارع » آن را در ميان مىگيرند . در نزديك مسجد قبلتين وادى بطحان به عقيق مىپيوندد و مجموعا به سمت جرف و غابه پيش مىروند . از شرق وادى « قنات » به آنها مىپيوندد كه محلّ تلاقى آنها را « مجمع الأسيال » مىگويند .
بعد از مجمع الأسيال ، اين وادى با نام « خليل » موسوم مىشود كه نامى جديد است و در كتابهاى قديمى ذكرى از آن به ميان نيامده است . از وادى « مخيط » كه گذشت ، به نام وادى « حمض » خوانده مىشود .
در كنار نام وادى عقيق مدينه ، همواره از جاهايى چون : « حمى النقيع » ( كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن را قرقگاه قرار داد ) ، ميقات اهالى مدينه ( ذو الحليفه ) ، معرّس ( معرّس پيامبر خدا ) عروة بن زبير و قصر و چاه او ، چاه رومه يا چاه عثمان و بسيارى ديگر از آثار ارزندهء تاريخى ، نام برده مىشود . دربارهء وادى عقيق كتاب مستقلى به نام « اخبار الوادى المبارك » نوشتهام .
( 1 )
وادى عقيق در تاريخ
وادى عقيق ، اگر مشهورترين وادى جزيرة العرب نباشد ، دست كم مشهورترين وادى مدينهء منوره به شمار مىآيد ؛ زيرا كه تاريخ مدنيّت اين شهر پاك ؛ يعنى مدينه ، با اين وادى گره خورده است .