دربارهء آنها هرطور كه حكم خداست عمل كند . اينها مجموع صدقات پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بودهاند .
- او گفت : واقدى ، از ايّوب بن ابى ايّوب ، از عثمان بن وثاب نقل كرد كه :
اين صدقات جزئى از اموال بنى نضير بودند . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه از احد برگشت ، اموال مخيريق را تقسيم كرد .
حيّان بن بشر ، از يحيى بن آدم ، از ابراهيم بن حميد رواسى ، از اسامة بن زيد ما را حديث كرد كه گفت : ابن شهاب از قول مالك بن اوس بن حدثان از عمر خبر داد كه : خالصههاى خيبر و فدك و بنى نضير از آن پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بود .
( املاك ) بنى نضير وقف نوّاب او بود و « فدك » وقف ابناء السبيل ( درراهماندگان ) . اما « خيبر » را سه بخش كرد ؛ دو بخش را به مسلمانان اختصاص داد و يك بخش را براى خرجى خانوادهاش و مازاد بر هزينهء خانوادهاش به نيازمندان و فقراى مسلمان برگردانده مىشود .
( 1 )
صرار :
( به كسر اول ) ، بكرى مىگويد : چاهى قديمى است در سه ميلى مدينه روبهروى حرّهء واقم ( حرّهء شرقى ) . وى داستان عمر بن خطاب را در اين رابطه بازگو كرده است .
ياقوت مىنويسد : صرار در لغت به معناى جاهاى مرتفع و بلندى است كه آب بر آنها بالا نمىرود . سمهودى نقل كرده كه : صرار چاهى است در سه ميلى مدينه در راه عراق . عياض مىگويد : نام جايى است كه در آن چاههايى وجود دارد . در اخبار غزوهء قرقرة الكدر آمده است : آنان غنايم خود را در صرار ، واقع در سه ميلى مدينه ، تقسيم كردند . در بخارى آمده است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه از غزوهء ذات الرقاع به مدينه برگشت ، در جايى به نام « صرار » دستور داد قربانى كردند . اين صرار در مدينه است ؛ به همين دليل بخارى گفته است :
صرار جايى است در ناحيهء مدينه .
( 2 )
صرخد :
در شعرى كه اعشى قيس در مدح پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله سروده آمده است :
و ابتذل العيس المراقيل تغتلى * مسافة ما بين النّجير فصر خدا
نجير ، دژى بوده در يمن نزديك حضرموت و « صرخد » كه امروزه به آن « صلخد » مىگويند ، شهرى است در