پليدى را با پليدى بايد از ميان برد » .
( 1 )
زرقاء :
ياقوت مىنويسد : جايى است در شام ، در ناحيهء معان . . . كه درندگان وحشى فراوانى در آنجا وجود دارد .
همچنين زرقاء جايى است ميان خناصره و سوريه « 1 » از توابع حلب و سليم .
به روايت بكرى در زرقاء شيرى به عتيبة بن ابى لهب حمله برد و سر او را در دهان گرفت و خرد كرد ؛ و اين به سبب نفرينى بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در حق او نمود و فرمود : خداوندا ! سگى از سگهاى خود را بر او مسلّط گردان .
اگر اين خبر درست باشد ، پس حادثه در زرقاى ناحيهء معان بوده است ؛ زيرا به گفتهء ياقوت ، در اين زرقاء ، درندگان وحشى فراوانى وجود داشته است . شايد هم زرقايى باشد كه در مجاورت عمّان است .
( 2 )
زرقاء يا عين الزرقاء :
چشمه و قناتى است كه در زمان امارت مروان بن حكم در مدينه احداث شد و همان قناتى است كه آب مردم مدينه را تأمين مىكرد . منبع اين قنات در اطراف قبا مىباشد .
( 3 )
زريق :
( به ضمّ اول و فتح دوم ) ، سكّهء ( كوچهء ) زريق . به آن قريهء بنى زريق هم مىگويند .
بنو زريق قبيلهاى از انصار است و نسبت به آنان « زرقى » است . اين قريه در قبلهء مصلاى مدينة النبى بوده است .
( 4 )
زعابه :
( به ضمّ اول ) ، اين ضبط به روايت بكرى است ، اما شكل مشهور آن زغابه است كه مىآيد .
( 5 )
زغابه :
به وزن « خرابه » ، جايى است در مدينه كه هنگام تعيين محلّ اردو زدن قريش در روز خندق ، از آن ياد مىشود .
سمهودى جاى آن را در انتهاى عقيق در غرب آرامگاه حضرت حمزه تعيين كرده است . اين مكان به نام مجتمع السيول يا حوضچهء آبريز ( سيلابهاى وادى بطحان و قناة و عقيق ) خوانده مىشود - « نقشهء مدينه » .
( 6 )
زغر :
( به ضمّ اول و فتح دوم ) ، به آن « عين زغر » نيز مىگويند ؛ چنان كه در حديث جسّاسه ، كه مسلم روايت كرده ، اين گونه
هامش
( 1 ) . سوريه ، ( به كسر راء و فتح ياء غير مشدّد ) ، بر موضعى ميان خناضر و سلميه اطلاق مىشده است .