صدر وادى عقيق است . قرقگاه نقيع نخستين و بهترين و ارزشمندترين قرقگاهها است و طول آن يك چاپار و عرضش كمتر از يك ميل مىباشد .
زمانى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنجا را قرقگاه اسبهاى مسلمانان قرار داد ، به مردى كه صدايى بلند و غرّا داشت ، دستور داد فرياد بكشد . آن مرد بر چوبدستى تكيه داد و با صداى بلند فرياد زد و برد صدايش يك چاپار شد . حمى النقيع دشتى نمناك و سرسبز است كه انواع سبزيجات خوردنى در آن مىرويد و گياهانش چندان رشد مىكند كه به صورت بيشهاى در مىآيد كه يك سوار در لابهلاى آنها از نظر پنهان مىماند . در عين حال ، گياهان و درختان ديگرى مانند درخت شورهگز ، گياه ديو خار ، درخت سدر ، درخت صمغ سنگالى ، گياه كرت ( سلم ) ، درخت طلح ، ام غيلان و عوسج نيز در آن يافت مىشود .
در سنن ابو داود آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقيع را قرقگاه قرار داد و فرمود :
قرق جز از آن خدا نيست . « 1 » ابن زبير كلمهء « و رسول او » را نيز افزوده است .
در مسند احمد از ابن عمر روايت شده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نقيع را قرقگاه اسبهاى مسلمانان قرار داد . در روايت ديگرى از او آمده است : نقيع را براى اسبهاى قرقگاه قرار داد و ربذه را براى صدقات ( شتران صدقه ) . توسط تنى چند از ثقات ، از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه آن حضرت در مقمّل نماز خواند و آنجا و پيرامون آن از دشت نقيع را قرقگاه اسبهاى مسلمانان قرار داد .
پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در مقمّل مسجدى داشته كه در بخش مساجد از آن ياد كردهام . از مالك نقل شده تعداد اسبهايى را كه عمر در نقيع آماده داشت تا هنگام جهاد ، مسلمانان بىاسب از آنها استفاده كنند به چهل هزار رأس مىرسيد .
( 1 )
ب : حمى الربذه يا قرقگاه ربذه :
دهكدهاى است در نجد از توابع مدينه كه حدود چهار روز با مدينه فاصله دارد .
ابو ذر ، صحابى بزرگ پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله ، به
هامش
( 1 ) . در وفاء الوفا ، ج 3 ، ص 1086 ، راجع به اين جملهء رسول اكرم توضيحاتى داده شده كه علاقهمندان مىتوانند به آنجا مراجعه كنند - م .