تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 73

ما لا تَعْلَمُونَ 2 : 30 » ( 1 ) ( در آن هنگام كه پروردگار تو به فرشتگان گفت : كه در روى زمين خليفه‌اى مىآفرينم ، فرشتگان گفتند : آيا كسى را مىآفرينى كه فساد در روى زمين به راه بياندازد و خون ريزىها كند ، در صورتى كه ما تسبيح و ستايش و تقديست مىكنيم . فرمود : من چيزى را مىدانم كه شما نمىدانيد ) . « وَاُتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ اِبْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ اَلآخَرِ قالَ لأَقْتُلَنَّكَ قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ الله مِنَ اَلْمُتَّقِينَ » 5 : 27 . . . « فَطَوَّعَتْ لَه نَفْسُه قَتْلَ أَخِيه فَقَتَلَه فَأَصْبَحَ مِنَ اَلْخاسِرِينَ 5 : 30 » ( 2 ) ( خبر حق دو فرزند آدم را براى آنان بخوان ، وقتى كه هر دو برادر ( هابيل و قابيل ) قربانى كردند ، قربانى يكى از آن دو قبول و ديگرى مردود شد ، قابيل به هابيل گفت : تو را مىكشم ، هابيل گفت خداوند [ عبادت و قربانى را ] از مردم با تقوا مىپذيرد . نفس هابيل او را تسليم به كشتن برادرش كرد و او را كشت و از زيان كاران گشت ) . « قالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَلا يَضُرُّكُمْ . أُفٍّ لَكُمْ وَلِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله أَ فَلا تَعْقِلُونَ . قالُوا حَرِّقُوه وَاُنْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ 21 : 66 - 68 » . ( 3 ) ابراهيم ( به آنان گفت : آيا جز خدا چيزى را مىپرستيد كه نه سودى به شما دارد و نه ضررى اف بر شما و به آن معبود شما كه خدا نيست ، آيا تعقل نمىكنيد . آن قوم با خويشتن گفتند : اگر مىخواهيد كارى كنيد ، ابراهيم را بسوزانيد و خدايانتان را يارى كنيد ) . « وَجاوَزْنا بِبَنِي إِسْرائِيلَ اَلْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُه بَغْياً وَعَدْواً