تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 566

مستمر فيض ما است . اين آيهء شريفه از روشنترين آيات قرآنى است كه تحرك دايمى و وابستگى مطلق جهان هستى را به خدا اثبات مىكند . « وَما يَنْطِقُ عَنِ اَلْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى 53 : 3 - 4 . » ( 1 ) ( و آن پيامبر از روى هوى سخن نمىگويد ، بلكه گفته او چيزى نيست جز وحى كه به او القاء مىشود ) . « وَإِذا مَسَّ اَلإِنْسانَ اَلضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِه أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً 10 : 12 . ( 2 ) ( وقتى كه آسيبى به انسان برسد ، ما را مىخواند در حالى كه به پهلو خوابيده يا نشسته و يا ايستاده است ) . « صِبْغَةَ الله وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ الله صِبْغَةً 2 : 138 . » ( 3 ) ( رنگرزى خداوندى در هستى است ، كيست كه رنگرزى او بهتر از خدا باشد ) . « وَلا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ الله 12 : 87 . » ( 4 ) ( از رحمت الهى مايوس نشويد ) . « لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ الله إِنَّ الله يَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ جَمِيعاً 39 : 53 . » ( 5 ) ( از رحمت خداوندى مايوس نشويد ، زيرا خداوند تمام گناهان را مىبخشد ) . « فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّه لِلْجَبَلِ جَعَلَه دَكًّا وَخَرَّ مُوسى صَعِقاً 7 : 143 . » ( 6 ) ( هنگامى كه خداى موسى به كوه جلوه كرد ، كوه را شكافت و موسى بىهوش افتاد ) .