روح آنان افزوده مىشود ، در حقيقت هر ضربه و تحولى قيافهء ديگرى از جهان و انسان را بر آنان نشان مىدهد و به بينش و قدرتشان مىافزايد .
علت اين امر بسيار مثبت و ارزنده آن است كه روح آدمى هنگامى كه عظمت و نيرومندى بالقوهء خود را دريافت و با امكان تماس و تسلط بر جهان طبيعت آشنا گشت ، در حقيقت جهان براى او مانند كالبد مادى او تلقى مىشود ، مانند كودك كه با آگاهى و دريافت قدرتهاى متنوع خود ، به امكانات و فعاليتها و نيروهاى موجوديت خويشتن پى مىبرد و آنها را تدريجا به كار مىاندازد .
اين بيت كه به امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام نسبت داده شده است :
ا تزعم انك جرم صغير
و فيك انطوى العالم الاكبر (
آيا گمان مىكنى تو يك جرم كوچكى هستى ، در صورتى كه جهان بزرگ در تو پيچيده است ) .
و اين بيت را كه شيخ محمود شبسترى مىگويد :
جهان انسان شد و انسان جهانى
ازين پاكيزه تر نبود بيانى
همين اصل را كه گفتيم در بر دارد .