تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 349

« وَقَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاه وَبِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً 17 : 23 . » ( 1 ) ( و پروردگار تو حكم كرده است كه نپرستند جز او را و به پدران خود نيكو كارى نمايند . ) . . . « أَنِ اُشْكُرْ لِي وَلِوالِدَيْكَ إِلَيَّ اَلْمَصِيرُ 31 : 14 . » ( 2 ) ( و به انسان توصيه كرديم پدرانش را ، و گفتيم به من و پدرانت سپاس گزار باش ، پايان سرنوشتها به سوى من است ) . از اهميت لزوم محبت به پدر و مادر است كه در قرآن مجيد به پدر سوگند خورده شده است : « وَوالِدٍ وَما وَلَدَ 90 : 3 . » ( 3 ) ( سوگند به پدر و توليد او ) . اين دو اصل اساسى ( عبادت خداوند يكتا و نيكو كارى به پدران ) كه قرين يكديگر در قرآن آمده است ، در دوران ما حياتى بودن خود را از دست داده است و با اين از دست دادن نخست درخت وجود پدران را پوچ و خشك كرده‌اند ، سپس باغ حيات خود را شعله ور ساخته‌اند .