« فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاِسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشاوِرْهُمْ فِي اَلأَمْرِ 3 : 159 » ( 1 ) ( آنان را عفو كن و بر آنان استغفار نما و در امور با آنان مشورت كن ) . « وَأَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ 42 : 38 » ( 2 ) ( امور آنان در ميانشان با مشورت انجام مىگيرد و از آن چه كه به آنان روزى كرديم انفاق مىكنند ) . « قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي اَلأَرْضِ 3 : 137 » ( 3 ) پيش از شما سنتهايى در زمين بوده است ، پس در روى زمين سير كنيد . )

« دع ما يريبك الى ما لا يريبك فان الصدق طمأنينة و ان الكذب ريبة » ( 4 ) ( آن چه را كه تو را به شك مىاندازد رها كن و آن چه را كه براى تو مشكوك نيست ، بگير ، زيرا صدق آرامش مىآورد و دروغ موجب ترديد و دو دلى است ) . « عن ابى جعفر عليه السلام قال البر و صدقه السر ينفيان الفقر و يزيدان فى العمر و يدفعان عن سبعين ميته سوء » ( 5 ) ( از حضرت امام باقر عليه السلام روايت شده است كه فرمود احسان و صدقهء پنهانى فقر را از بين مىبرند ، و به عمر انسان مىافزايند و هفتاد نوع مرگ بد را دفع مىكنند ) . « داووا مرضاكم بالصدقه » ( 6 ) ( بيمارانتان را با صدقه مداوا كنيد ) .