اَلسَّماواتِ واَلأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ اَلنَّارِ 3 : 191 . » ( 1 ) ( خردمندان كسانى هستند كه خدا را ايستاده و نشسته و بر پهلو افتاده به ياد مىآورند و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند [ ومىگويند : ] اى پروردگار ما ، اين جهان هستى را بىهوده نيافريدهاى ، پاكيزه پروردگارا ، ما را از عذاب آتش حفظ فرما . )
روايت
« ما من احد يموت الا ندم ، انكان محسنا ندم ان لا يكون ازداد ، وانكان مسيئا ندم ان لا يكون نزع » ( 2 ) ( هيچ كس نمىميرد مگر اين كه پشيمان از دنيا مىرود ، اگر نيكو كار باشد پشيمان مىشود كه چرا بر نيكو كاريش نيافزود ، و اگر بد كار باشد از پايان زندگى وجان كنش پشيمان واندوهگين مىگردد ) [ كه چرا زندگى را بدون نتيجه به باد فنا داد ]
( ( 1475 ) ) اين قدر گفتيم باقى فكر كن
فكر اگر جامد بود رو ذكر كن
( ( 1476 ) ) ذكر آرد فكر را در اهتزاز
ذكر را خورشيد اين افسرده ساز
بيانديش ، اگر ديدى انديشه ات جامد گشته است ، به ذكر خداوندى بپرداز تا انديشه ات را به حركت درآورد
شايد اين توصيهء جلال الدين به انديشه بازان حرفهاى نامعقول جلوه كند و نتوانند حقيقت آن را دريابند ، با آن شرايط ذهنى خشك كه آنان به جهان
هامش
( 1 ) سوره آل عمران ، آيهء 191 . .
( 2 ) حلية الاولياء ، ابو نعيم اصفهانى ، ج 8 ص 178 - جامع الصغير ، سيوطى ، ج 2 ص 357 . .