تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 176

مساهمون:

ص١٧٦

در بيان عموم آيه كلما اوقدوا ناراً للحرب اطفاه الله

( ( 352 ) ) باز از يادش رود توبه وانين كاوهن الرحمن كيد الكافرين ( ( 353 ) ) كلما هم أوقدوا نار الوغى أطفأ الله نارهم حتى انطفا ( ( 354 ) ) عزم كرده كه دلا اين جا مايست گشته ناسى عزم ، زاهل عزم نيست ( ( 355 ) ) چون نبودش تخم صدقى كاشته حق بر آن نسيان او بگماشته ( ( 356 ) ) گر چه بر آتشزنه دل مىزند آن ستاره اش را كف گِل مىزند

آيه

« وأَنَّ الله مُوهِنُ كَيْدِ اَلْكافِرِينَ 8 : 18 » ( 1 ) ( خداوند حيله گرى كفار را سست وپوچ مىكند ) « وقالَتِ اَلْيَهُودُ يَدُ الله مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ ولُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداه مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ ولَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وكُفْراً وأَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ اَلْعَداوَةَ واَلْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ اَلْقِيامَةِ كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا الله ويَسْعَوْنَ فِي اَلأَرْضِ فَساداً والله لا يُحِبُّ اَلْمُفْسِدِينَ 5 : 64 » ( 2 ) ويهود گفت : دست خداوندى بسته است ، دست خود آنان بسته و به جزاى اين گفتار پليدشان ملعون شده‌اند ، بلكه دستهاى خداوندى باز است ، هر گونه كه بخواهد انفاق مىكند وآياتى كه از پروردگار تو به تو نازل مىگردد به طغيانگرى وكفر اكثر آنان مىافزايد . و ما ميان آنان تا روز قيامت عداوت وكينه توزى انداختيم ، هر وقت كه آتشى را براى جنگ شعله ور كنند خداوند آن را خاموش مىنمايد و آن قوم يهود در روى زمين در راه فساد مىكوشند ، خداوند مفسدين را دوست نمىدارد )

هامش
( 1 ) سوره المائده ، آيهء 64 . .
( 2 ) سوره الانفال ، آيهء 18 . .