( ( 3306 ) ) پس نهان از ديدهء نامحرمان
ليك بر محرم هويدا وعيان
( ( 3307 ) ) يا اِلهى سُكِّرَتْ اَبْصارُنا
فَاعفُ عنّا اثْقَلَتْ اَوْزارُنا
( ( 3308 ) ) يا خَفيّاً قَدْ مَلاْتُ الْخافِقين
قَدْ عَلوتَ فَوْقَ نُور الْمَشْرِقين
( ( 3309 ) ) اَنْتَ سِرٌّ كاشِفٌ اَسْرارنا
اَنتَ فَجْرٌ مُفْجِرٌ اَنْهارَنا
( ( 3310 ) ) يا خَفِىَّ الذّاتِ مَحْسوسَ الْعَطا
اَنْتَ كَالْماءِ ونَحْنُ كَالرَّحا
( ( 3311 ) ) اَنتَ كالرّيح ونَحْنُ كَالْغُبار
يَخْتَفى الرّيحُ وغَبْراه جِهار
( ( 3312 ) ) تو بهارى ما چو باغ سبز و خوش
او نهان وآشكارا بخششش
( ( 3313 ) ) تو چو جايى ما مثال دست و پا
قبض وبسط دست از جان شد روا
( ( 3314 ) ) تو چو عقلى ما مثال اين زبان
اين زبان از عقل دارد اين بيان
( ( 3315 ) ) تو مثال شادى و ما خنده ايم
كه نتيجهء شادى فرخنده ايم
( ( 3316 ) ) جنبش ما هر دمى خود اشهد است
كاو گواه ذو الجلال سرمد است
( ( 3317 ) ) گردش سنگ آسيا در اضطراب
اشهد آمد بر وجود جوى آب
( ( 3318 ) ) اى برون از وهم وقال وقيل من
خاك بر فرق من وتمثيل من
( ( 3319 ) ) بنده نشكيبد ز تصوير خوشت
هر دمى گويد كه جانم مفرشت
( ( 3320 ) ) همچو آن چوپان كه مىگفت اى خدا
پيش چوپان محب خود بيا
( ( 3321 ) ) تا شپش جويم من از پيراهنت
چارقت دوزم ببوسم دامنت
( ( 3322 ) ) كس نبودش در هوا وعشق جفت
ليك قاصر بودش از تسبيح گفت
( ( 3323 ) ) عشق او خرگاه بر گردون زده
جان سگ خرگاه چوپان آمده
( ( 3324 ) ) چون كه بحر عشق يزدان جوش زد
بر دل او زد تو را بر گوش زد
آيه
« فِيهِنَّ قاصِراتُ اَلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ ولا جَانٌّ 55 : 56 » ( 1 ) ( در روى فرشهاى بهشتى حوران زيبايى وجود دارد كه نگاه هايشان ظريف
هامش
( 1 ) سوره الرحمن ، آيهء 57 . .