تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 69

مساهمون:

ص٦٩
7 - محمد بن خالد البرقى از امام جعفر صادق عليه السلام 8 - زرارة بن اعين از امام جعفر صادق عليه السلام 9 - العلا از محمد بن مسلم از امام محمد باقر عليه السلام 10 - عبد الرحمن بن عتيك از امام محمد باقر عليه السلام
( ( 3700 ) ) زين وصيت كرد ما را مصطفى بحث كم جوييد در ذات خدا ( ( 3701 ) ) آن كه در ذاتش تفكر كردنى است در حقيقت آن نظر در ذات نيست ( ( 3702 ) ) هست آن پندار او ، زيرا به راه صد هزاران پرده آمد تا إله
بحث وانديشه وگفت گو در ذات خداوندى جز دورى از او وگم راهى نتيجهء ديگرى در بر ندارد بحث وانديشه وگفت گو در ذات خداوندى به دو نوع صورت مىگيرد . نوع يكم - ذات خداوندى به طور مستقيم براى بحث وتفكر مطرح مىشود . در هيچ يك از مكاتب الهيون و در هيچ يك از تفكرات بشرى ادعاى درك ذات ذو الجلال مشاهده نشده است ، و هر كسى كه خواسته است گامى در اين راه بر دارد هزاران گام به عقب رانده شده است . اين مسأله‌اى نيست كه قابل ترديد بوده باشد ، لذا وقت خود را براى اثبات اين مسئله صرف نمىكنيم ، بلكه به بيان اجمالى دليل اين مسئله مىپردازيم - البته در مباحث متنوع اين مجلدات تا حدودى با امكانات حواس طبيعى ومشاعر وانديشه وتعقل انسانى ووسايلى كه براى آشنايى بيشتر با حقايق در دسترس بشر قرار گرفته است ، آشنا شده‌ايم و از مجموع آن مباحث فهميده‌ايم كه همهء حواس ومشاعر وعقل بشرى ناچيزتر از آن است كه حتى ذات برخى از حقايق قابل دريافت انسانى را درك نمايد ، مانند ذات من ، ذات تعقل وانديشه ، ذات تجسيم روانى
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 69 | محمد تقي جعفري