« هُوَ اَلَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ اَلْكِتابَ مِنْه آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ اَلْكِتابِ وأُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا اَلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَه مِنْه اِبْتِغاءَ اَلْفِتْنَةِ واِبْتِغاءَ تَأْوِيلِه و ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَه إِلَّا الله واَلرَّاسِخُونَ فِي اَلْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِه كُلُّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا و ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا اَلأَلْبابِ 3 : 7 » ( 1 ) ( اوست كه قرآن را بر تو نازل كرده است . قسمتى از اين قرآن محكمات است كه اصل قرآن است وقسمت ديگر متشابهات است . آنان كه لغزشى در دل دارند از متشابهات پيروى مىكنند ، براى برانگيختن فتنه يا براى تاويل دل بخواه در حالى كه تاويل را جز خدا وراسخون در علم نمىدانند اين راسخون در علم مىگويند : ما به قرآن ايمان آورده‌ايم وهمهء آيات آن از نزد پروردگار ما است و به اين حقيقت متذكر نمىشود مگر خردمندان )