تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 146

وحسن وحسين عليه السلام بوده است ، به عنوان نمونه مفسران ذيل را در نظر مىگيريم : امام ثعلبى ( 1 ) ، فخر رازى ( 2 ) ، جلال الدين سيوطى ( 3 ) ، نيشابورى ( 4 ) ، عبد الرزاق ( 5 ) ، ابن حجر ( 6 ) ، ابن عساكر ( 7 ) ، امام احمد بن حنبل ( 8 ) ، محب الدين طبرى ( 9 ) ، نبهانى ( 10 ) ، محمد بن يوسف گنجى ( ) ، شيخ سليمان بلخى ( ) ، ترمذى ، حاكم علاء الدوله سمنانى ، بيهقى ، طبرانى ، محمد بن جرير ، ابن ابى شيبه ، ابن منذر ، ابن سعد ، حافظ زرندى ، ابن مردويه حافظ . اما راويان اين احاديث خيلى فراوانند ، از آن جمله : عايشه ، ام سلمه ، عمر بن ابى سلمه ، انس بن مالك ، سعد بن ابى وقاص وائله بن اسقع ، ابو سعيد خدرى بلى ، با يك نظر مىتوان گفت استنباط جلال الدين از آيه فوق صحيح است كه مقصود از طهارت ، پاكيزگى مولود تقوى وتخلق به اخلاق الله باشد كه با مراتب مختلف خداوند به انسانها عطا مىكند . نه طهارت به معناى عصمت كه مانند ولايت تعيينى ونبوت مخصوص افراد معينى است و اين افراد معين بنا به اتفاق روايات و صاحب نظران معارف اسلامى بخصوص پيامبران واوصياء مخصوص ايشاناند .