« حَتَّى إِذا أَتَوْا عَلى وادِ اَلنَّمْلِ قالَتْ نَمْلَةٌ : يا أَيُّهَا اَلنَّمْلُ اُدْخُلُوا مَساكِنَكُمْ لا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمانُ وَجُنُودُه وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ 27 : 18 . » ( 1 ) ( هنگامى كه به وادى نمل ( جايگاه مورچگان يا مكان معروف به وادى نمل ) رسيدند ( سپاهيان سليمان ) يكى از مورچگان گفت : اى مورچگان ، برويد به آشيانه هاى خود ، تا سليمان و لشكريانش شما را نابود نسازند ، آنان درك نمىكنند ) . « يا أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ اَلْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِنُبَيِّنَ لَكُمْ وَنُقِرُّ فِي اَلأَرْحامِ ما نَشاءُ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ اَلْعُمُرِ لِكَيْلا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئاً وَتَرَى اَلأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا اَلْماءَ اِهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ 22 : 5 . » ( 2 ) ( اى مردم كه در بارهء معاد در شك و ترديد هستيد . [ بنگريد ] ما شما را از خاك سپس از نطفه سپس از علقه سپس از مضغه كه بعضى از آن تام الخلقة و برخى ديگر ناقص الخلقة مىباشد آفريديم ، تا قدرت خود را درمسئله خلقت به شما آشكار سازيم و هر كس را بخواهيم در ارحام مادران تا مدت معينى مستقر نماييم ، سپس شما را در صورت كودك از رحم بيرون مىآوريم ، تا به حال رشدتان برسيد . بعضى از شما مىميرند و بعضى ديگر بمراحل پست عمر مىرسد ، تا آن دانايىها را كه به دست آورده بود ، از دست بدهد و تو زمين را راكد و خشك مىبينى ، هنگامى كه آب بان مىفرستيم به اهتزاز در مىآيد و سر مىكشد و هر جفت جفت گياهان را با طراوات مىروياند ) .