« وَإِذا قُرِئَ اَلْقُرْءانُ فَاسْتَمِعُوا لَه وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ 7 : 204 » ( 1 ) ( وقتى كه قرآن خوانده شود گوش بان فرا دهيد و سكوت كنيد ، شايد مورد ترحم الهى واقع شويد . )

« من قاد اعمى اربعين خطوه و جبت له الجنة . » ( 2 ) ( هر كس كه كورى را چهل گام دستگيرى كند و رهبرى نمايد ، بهشت براى او واجب مىشود ) .

اين روايت از عبد الله بن عمر است بيهقى آن را تضعيف نموده است . مرحوم قمى روايت فوق را چنين نقل كرده است : « قال امير المؤمنين عليه السلام : قال رسول الله صلى الله عليه و آله من قاد ضريرا اربعين خطوه على ارض سهله لا يفى به قدر إبرة من جميعه طلاع الارض ذهبا فان كان فيما قاده مهلكه جوزه عنها وجد ذلك فى ميزان حسناته يوم القيامة اوسع من الدنيا ماه الف مرة و رجح بسيئاته كلها و محقها و انزله على الجنان و غرفها . » ( 3 ) امير المؤمنين عليه السلام از پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه فرموده است : هر كس نابينايى را چهل قدم در روى زمين هموار دستگيرى كند و رهبرى نمايد ، به قدر سوزنى كه از آن راه نابينا را برده است تمام پهنه ى زمين اگر طلا باشد عوض آن مقدار ناچيز نخواهد بود و اگر در آن راهى كه برده پرتگاه و هلاكت گاهى وجود داشته و او نابينا را از آن عبور داده است ، در روز رستاخيز اين خدمت را