« إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِينٍ . فَإِذا سَوَّيْتُه وَنَفَخْتُ فِيه مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَه ساجِدِينَ . » 38 : 71 - 72 ( 1 ) ( هنگامى كه پروردگار تو به فرشتگان گفت : من بشرى را از گل مىآفرينم موقعى كه او را ساختم و از روح خود در آن دميدم . در مقابل او به سجده بيافتيد ) . « وَما هذِه اَلْحَياةُ اَلدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ اَلدَّارَ اَلآخِرَةَ لَهِيَ اَلْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ » 29 : 64 . ( 2 ) ( و اين زندگانى دنيوى چيزى جز لهو و لعب نيست و به تحقيق سراى آخرت است كه حيات حقيقى است اگر بدانند ) .

« كونوا دعاه الناس باعمالكم و لا تكونوا دعاه بالسنتكم « . ( 3 ) ( مردم را با اعمال خود به سوى خدا بخوانيد و از گروه دعوت كنندگان با زبان تنها نباشيد ) .