( ( 323 ) ) گر بپوشيمش ز بنده پرورى
تو چرا بىرويى از حد مىبرى
پرده هايى كه از عنايت خداوندى روى گناهان ما كشيده مىشود نبايد ما را مغرور بسازد .
يكى از اوصاف پاك الهى ، ستارى او است .
روى خطاها و گناهان آدميان پرده ها مىكشد و جريان حوادث را به ترتيبى پيش مىآورد كه گناه و انحراف انسانى نمودار نمىگردد ، اين لطف و عنايت براى آن است كه گناهان اولى و دومى و همچنين تا چند بار ديگر ، نمىتواند وجدان آدمى را مختل نموده و خاصيت قطب نمايى آن را از بين ببرد ، حتى اگر كوچكترين فرصتى براى حركت و فعاليت وجدان باقى بماند ، باز لطف الهى نمىگذارد بندهء ناتوانش رسوا گردد ، لذا :
لطف حق با تو مداراها كند
باشد كه بر گردى و با ندامت واقعى و اجتناب از گناه روح را تصفيه نمايى . مخصوصاً با در نظر داشتن اين اصل - « إِنَّ الله لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ » 13 : 11 . ( 1 ) بايد گفت كه خدا هرگز يك انسان را رسوا و بد بخت نمىسازد ، بلكه اين خود انسان است كه با دست خود موجوديتش را عوض مىكند . پس در حقيقت خداوند پردهء كسى را نمىدرد و رسوايش نمىسازد ، بلكه او براى هر جريان و رويدادى در دو قلمرو انسان و جهان قوانينى وضع كرده است كه مطابق آن قوانين ، حوادث به نتايج خود مىپيوندد و روابط يكديگر را دنبال هم مىكشانند .
هامش
( 1 ) سوره الرعد ، آيهء 11 . .