تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 200

مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ لِيُدْخِلَ الله فِي رَحْمَتِه مَنْ يَشاءُ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً » . 48 : 25 ( 1 ) ( آنان ( قريش ) كسانى بودند كه كفر ورزيدند و شما را از ورود به مسجد حرام جلوگيرى نمودند و نگذاشتند كه شترهاى قربانى را به محلش ( مكه ) برسانيد ( 2 ) و اگر مردان و زنان با ايمان كه ( ضعيف بودند و با قريش مخلوط شده بودند ) و شما از وجود آنان در ميان قريش اطلاع نداشتيد ، نبودند ، در صورت پيكار ، آنان زير پاى شما پاى مال مىگشتند و براى شما جنايتى محسوب مىگشت ، تا خداوند هر كس را بخواهد در رحمت خود داخل كند و اگر كفار از مومنين تفكيك شده بودند ، ما آنان را كه كفر مىورزيدند با عذاب دردناكى معذب مىساختيم ) . « وَهُوَ اَلَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكانَ الله بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً » 48 : 24 ( 3 ) ( و او بود آن خدا كه دست آنها را از شما و دست شما را از آنها در بطن مكه ( حديبيه ) نگه داشت ، پس از آن كه شما را بر آنها پيروز ساخت و خداوند به آن چه كه انجام مىدهيد بينا است ) . « وَما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلكِنَّ الله رَمى » . 8 : 17 ( 4 ) ( تو نبودى كه آن مشت ريگ را به سوى كفار انداختى ، بلكه خدا بود كه آن را انداخت ) .