تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 191

فى تاريخه و البغوى و ابن السكن و ابو نعيم في الحليه و صححه الحاكم بلفظ كنت نبيا و آدم بين الروح و الجسد » . ( 1 ) و در ص 132 از مأخذ زير مىگويد : « كنت نبيا و آدم بين الماء و الطين » لا اصل له ، و قال العلقمى فى شرح الجامع الصغير انه صحيح « . ( 2 ) سعد تفتازانى در كتاب مقاصد مىگويد : اين روايت را ابو نعيم در كتاب دلائل و ابن ابى حاتم در تفسيرش و ابن اللال و از راويان طريقش ديلمى از ابو هريره به طور مرفوع . احمد بن حنبل و بخارى در تاريخش و بغوى و ابن السكن و ابو نعيم در كتاب حليه الأولياء و حاكم با لفظ » من پيامبر بودم در حالى كه آدم ميان روح و جسد بود . ) بعد در ص 132 مىگويد : اين جمله ( من پيامبر بودم و آدم ميان آب و گل بود ) علقمى مىگويد : اصل ندارد گفته در شرح جامع صغير گفته است : اين جمله صحيح است ) . يك مضمون ديگر از مأخذ زير نقل شده است كه مىگويد : « كنت اول النبيين فى الخلق و اخرهم فى البعث » . ( 3 ) ( من اولين تمام پيامبران هستم از جهت خلقت ، و آخرين آنها هستم از جهت مبعوث شدن ) . بدان جهت كه معناى نبوت از پيام آوردن و خبر دادن مأخوذ است ، ممكن است اين سؤال مطرح شود : مادامى كه انسانى وجود نداشت كه پيام و رسالت به او ابلاغ شود ، چگونه پيامبر اكرم به عنوان پيامبر و خبر آورنده پيش از به وجود آمدن انسانها صدق مىكند ؟