تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
از آسمان فرو مىآيد و ما را به آشاميدنش تشويق مىكند ، در حقيقت : -
( ( 4318 ) ) ما چو آن كرّه هم آب جو خوريم سوى آن وسواس طاعن ننگريم
پيرو پيامبران الهى گرديم و راه كمال و سپس ابديت را در پيش بگيريم و طعنه مردم احمق را چونان بادى تلقى كنيم كه لحظه‌اى مىورزد و راه فنا در پيش مىگيرد . آن صاحب دلان و ارباب معرفت كه در قلمرو هستى راهى را سپرى كرده‌اند ، هرگز گوش به بانك سگان پست فطرت فرا نداده‌اند .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 135 | محمد تقي جعفري