تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣

اجابت كردن حق تعالى دعاى موسى عليه السلام را

كرد اجابت آن دعا را كردگار رحم فرمودش به عجز و افتقار ( ( 3390 ) ) گفت بخشيدم به او ايمان نعم ور تو خواهى اين زمان زنده اش كنم ( ( 3391 ) ) بلكه جمله مردگان خاك را زنده سازيم اين زمان بهر تو ما ( ( 3392 ) ) گفت موسى اين جهان مردن است آن جهان انگيز كانجا روشن است ( ( 3393 ) ) اين فنا جا چون جهان بودنى است آن جهان عاريت بس سودنى است ( ( 3394 ) ) رحمتى افشان بر ايشان هم كنون در نهان خانهء لدينا محضرون ( ( 3395 ) ) تا بدانى كه زيان جسم و مال سود جان باشد رهاند از و بال ( ( 3396 ) ) پس رياضت آيدت بىاختيار سر بنه شكرانه ده‌اى كاميار ( ( 3398 ) ) چون حقت داد اين رياضت شكر كن تو نكردى او كشيدت ز امر كن

آيه

« وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ . » 36 : 32 ( 1 ) ( هيچ چيز نيست : مگر اين كه در نزد ما حاضر هستند . )

تفسير ابيات

خداوند آن دعاى او را اجابت و بناتوانى و نيازمندى او رحم فرمود . فرمود : بلى ، به او ايمان بخشيدم ، اى موسى ، اگر بخواهى اكنون او را زنده مىكنم ، نه تنها او را بلكه همه مردگان در خاك را مىتوانم بخاطر تو زنده بسازم . موسى عرض كرد : خداوندا ، اگر زنده شوند بالاخره ، اين جهان جاى مردن است ، مردگان را در آن دنيا زنده فرما كه جهان نور است . بدان جهت كه اين جايگاه فنا جهان وجود دايمى نيست ، بنا بر اين بر گشتن موقتى سودى ندارد .
هامش
( 1 ) سوره يس ، آيهء 32 . .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 353 | محمد تقي جعفري