اين است معناى عمل به دستور كلى الهى : « ثُمَّ اِسْتَوى إِلَى اَلسَّماءِ وَهِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَلِلأَرْضِ اِئْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ 41 : 11 . » ( 2 ) ( سپس براى آفرينش آسمان تصميم گرفت و مشرف گشت ، در حالى كه آسمان گازى مانند دود بود ، به آسمان و زمين دستور داد اختيارا يا به طور اكراه به جريان بيفتند ، آسمان و زمين گفتند : ما در حال اختيار به جريان مىفتيم ) . « وَلَه أَسْلَمَ مَنْ فِي اَلسَّمواتِ وَاَلأَرْضِ طَوْعاً وَكَرْهاً 3 : 83 . » ( 3 ) ( هر چه كه در آسمانها و زمين است اختيارا يا به طور اكراه به او تسليم شده‌اند ) . « وَلِلَّه يَسْجُدُ مَنْ فِي اَلسَّمواتِ وَاَلأَرْضِ طَوْعاً وَكَرْهاً 13 : 15 . » ( 4 )