از جملهء روايات عالم تسنن : 1 - عبد الرحمن بن عوف عن النَّبىّ صلى الله عليه و آله شفاعتى يوم القيامة حق فمن لم يومن بها لم يكن من اهلها » ( 1 ) ( عبد الرحمن بن عوف از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه آن حضرت فرمود : شفاعت من در روز قيامت حق است ، هر كس به شفاعت من ايمان نداشته باشد ، شايستهء آن نخواهد بود ) بدان جهت كه اين روايت از متجاوز از ده صحابه نقل شده است ، لذا به قول سيوطى متواتر گفته مىشود . 2 - « شفاعتى لأهل الكبائر من امتى » ( 2 ) ( پيامبر فرمود : شفاعت من براى كسانى از امت من است كه مرتكب گناه كبيره شدهاند ) . خلاصه از نظر روايات هم شفاعت تقريبا مسلم و مورد قبول اكثريت قريب به اتفاق فرق اسلامى است .
مسئله پنجم - آيا شفاعت باعث جرئت تبه كاران مىشود ؟
اين يك اعتراض عاميانه است كه مىگويند : اگر شفاعت صحيح باشد ، همهء مردم باميد شفاعت مرتكب گناه مىشوند و وظايف و تكاليف الهى را پشت سر ميندازند اين اعتراض به هيچ وجه صحيح نيست ، زيرا اولا هيچ كس در امكان و محبوبيت توبه و باز گشت به سوى خدا اعتراضى ندارد .
آيات فراوانى مىگويد : هر كس كه توبه كند ، خدا توبه او را مىپذيرد و روح او را از آلودگىها تصفيه مىنمايد .
آيا پديدهء توبه مردم را به تكليف بىاعتنا مىسازد ؟ و اگر چنين است چگونه
هامش
( 1 ) الجامع الصغير سيوطى ، ج 2 ص 78 و المعجم ابن منيع به نقل از سيوطى در همين مدرك . .
( 2 ) مستدرك حاكم ، ج 1 ص 69 . .