در بارهء اثبات شفاعت روايات فراوانى وجود دارد ، به طورى كه اگر تواتر لفظى هم نداشته باشند ، به طور يقين تواتر معنوى دارند . از هر دو طريق شيعه و سنى روايات معتبر به حدى وارد شده است كه جايى براى ترديد و انكار نمىگذارد . از آن جمله روايات عالم تشيع : 1 - على بن موسى الرضا از پدرانش ، از امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام نقل مىكند كه : « قال رسول الله صلى الله عليه و آله من لم يومن بحوضى فلا او رده الله حوضى و من لم يومن بشفاعتى فلا انا له الله شفاعتى . . . » ( 1 ) ( پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : هر كس كه به حوض من ايمان نياورد ، خداوند او را بحوض من وارد نكند و هر كس به شفاعتم ايمان نياورد ، خداوند شفاعتم را نصيب او نخواهد كرد ) . 2 - عبيد بن زراره ، قال : سئل ابو عبد الله عليه السلام عن المؤمن هل له شفاعه ؟ قال نعم ، فقال له رجل من القوم هل يحتاج المؤمن الى شفاعه محمد صلى الله عليه و آله يومئذ ؟ قال نعم . ان للمؤمنين خطايا و ذنوبا و ما من احد الا يحتاج الى شفاعه محمد صلى الله عليه و آله يومئذ « ( 2 ) ( عبيد بن زراره مىگويد : از حضرت امام صادق عليه السلام پرسيده شد : آيا براى مؤمن شفاعتى وجود دارد ؟ فرمود : بلى ، مردى از آن گروه گفت : آيا شخص با ايمان در روز رستاخيز احتياجى به شفاعت محمد صلى الله عليه و آله دارد ؟ فرمود : بلى براى مومنين خطاها و گناهانى است و كسى نيست مگر اين كه در آن روز به شفاعت محمد صلى الله عليه و آله نيازمند است )