روايت
« عن انس : كان الرجل إذا قرء سوره البقرة و آل عمران جد فينا أي عظم قدره . » ( 1 ) ( انس مىگويد : موقعى كه يك مرد سورهء بقره و آل عمران را از حفظ مىخواند در ميان ما ( صحابه ) داراى عظمتى بود ) .
توضيح :
1 - اگر چه در روايت فوق كلمهء قرء آمده است كه به معناى خواندن است ، ولى با نظر به فهم محققين در بارهء علوم قرآنى مقصود قرائت از حفظ مىباشد ، مخصوصاً با توجه به اين كه اگر تنها خواندن بود ، همهء صحابه از روى وسايلى كه قرآن را در آن ثبت مىكردند ، يا حد اقل به پيروى از آنان كه قرآن را از حفظ مىخواندند مىتوانستند بخوانند .
2 - اين كه جلال الدين مىگويد :
در صحابه كم بدى حافظ كسى
گر چه ذوقى بود جانشان را بسى
بايد مورد تأمل قرار بگيرد ، زيرا با مراجعه به مدارك مربوطه ( 2 ) معلوم مىشود ، مسلمين دوران حيات پيامبر با اشتياق تمام در حفظ كردن قرآن مىكوشيدند ، نهايت امر به جهت اختلاف در قوهء حافظه مقدارى كه از قرآن حفظ مىكردند ، مختلف بود .
هامش
( 1 ) نهاية ، ابن اثير ، باب جيم و دال ، ج 1 ص 147 . .
( 2 ) الاتقان ، سيوطى و تاريخ القرآن ابو عبد الله زنجانى . .