تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 488

« حَسْبُنَا الله وَنِعْمَ اَلْوَكِيلُ 3 : 173 . » ( 1 ) ( خداوند براى ما كافى است او بهترين وكيل است ) . « وَأَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيه فَإِذا خِفْتِ عَلَيْه فَأَلْقِيه فِي اَلْيَمِّ وَلا تَخافِي وَلا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوه إِلَيْكِ وَجاعِلُوه مِنَ اَلْمُرْسَلِينَ 28 : 7 . » ( 2 ) ( و ما به مادر موسى وحى كرديم كه او را شير بده ، اگر از فرعونيان در بارهء كودكت ترسيدى ، او را به دريا بينداز ، مترس و اندوهگين مباش ، ما او را به سوى تو باز مىگردانيم و او را يكى از پيامبران قرار خواهيم داد ) . « يَدُ الله فَوْقَ أَيْدِيهِمْ 48 : 10 . » ( 3 ) ( دست خدا بالاى دست آنها است ) . توضيح - اگر چه مورد نزول آيهء فوق در بيعت مسلمانان با پيامبر اسلام است و مقصود از بالا بودن دست خدا بيان اين است كه در بيعت مزبور طرفين مبايعه يكسان نيستند ، بيعت كنندگان نبايد چنين گمان كنند كه يك تعهد معمولى انجام مىدهند بلكه : « انما يبايعون الله . . » . ( آنان با خدا بيعت مىكنند ) . ولى خصوصيت مورد نزول به كلى بودن قانونى كه در آيه وجود دارد ، خللى نمىرساند لذا جملهء يد الله فوق ايديهم عظمت قدرت خداوندى و برترى آن را به همهء قدرتها اثبات مىكند .