( ( 827 ) ) نااميد از هر دو عالم گشته اند
خاره هاى بىنهايت كشته اند
« يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ الله عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ اَلآخِرَةِ كَما يَئِسَ اَلْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ اَلْقُبُورِ 60 : 13 . » ( 1 ) ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، گروهى را كه خداوند بر آنها غضب كرده است ، براى خود دوست نگيريد ، آنان از آخرت چنان نااميد و مايوسند كه كفار در گور رفته از حيات ابدى [ يا مانند نوميدى كفار از آنان كه در قبرها خوابيدهاند . ] )
( ( 815 ) ) او ز صيادان به كُه بگريخته
خود پناهش خون او را ريخته
( ( 816 ) ) شسته صيادان ميان آن دو كوه
انتظار اين قضاى با شكوه
با هيچ حيله و مكرى از شعاع مشيت الهى نمىتوان گريخت
اين مكاران زبردست ( به خيال خود ) چه فكر مىكنند ؟ اين حيله گران ساده لوح چه مىانديشند ؟ اينان در عين حال كه خود را دانايان زبردست نوع بشر فرض مىكنند ، قربانى نادانى خويش مىگردند .
چاه مىكنند ، ناخود آگاه به قعر آن سر نگون مىشوند ، زندگىها را خريد و فروش مىكنند ، خودشان بردگانى بيش نيستند .
شگفتا اين مكر پردازان بىنوا همه چيز را در اختيار خود مىبينند ، همه چيز را مملوك خود مىدانند ، هوى و هوس آن چنان ديده گان آنها را كور كرده كه در پيرامون خود هزاران عوامل جبرى را كه خواسته هاى انسانى را زير و زبر مىكنند ، بينند .
گوششان خيلى تيز و حساس است ، اما به كدامين صدا ؟ : به صدايى كه پيامى از اختيارات آنها بياورد .
هامش
( 1 ) سوره الممتحنة ، آيهء 13 . .