تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 431

مساهمون:

ص٤٣١
خوش بينى بوده و باعث توجه خود و ديگران به خدا بوده باشد .
( ( 756 ) ) گفت حق گر فاسقى و اهل صنم چون مرا خوانى اجابتها كنم

خداوند دعاى هيچ كس را مردود نمىكند

از عموم بعضى از آيات قرآنى و ساير منابع اسلامى اين مسئله استفاده مىشود كه اگر يك انسان در هر وضعى كه قرار بگيرد و به هر اعتقاد كه بوده باشد ، اگر واقعاً خدا را بخواند ، خدا او را محروم نمىكند . اين مسئله موافق عقل و منطق ارتباط انسانها با خدا نيز مىباشد . هر فردى از انسان هر اندازه هم كه پيوستگى خود را با خدا ناديده بگيرد و خود را دور از خدا پندارد ، يا به طور ناخود آگاه در وضع فوق قرار بگيرد ، خداى رؤوف و مهربان از خدايى خود دست بر نمىدارد و استعفاء نمىدهد . خدا همان خدا است ، بشر را هم او آفريده است ، منظور و هدف اساسى آفرينش انسان چيزى جز نزديك كردن او به پيشگاه خود نمىباشد . اگر يك ميلياردم يك لحظه توجهى در انسان توليد شود و اين توجه واقعيت داشته باشد . چراغى فرا راه سلوك الى الله روشن نموده است ، خدا بزرگتر از آن است كه اين چراغ ضعيف را خاموش بسازد ، يا راه ديگرى را پيش پاى انسانى كه رو به سوى او كرده است ، نشان بدهد .

تفسير ابيات

موقعى كه امتحان نهايى به سراغ بلعم باعور ( 1 ) و شيطان آمد ، از عهده اش بر نيامدند و پست و خوار گشتند . آن دو تن به اطمينان اين كه در گذشته بارها مورد آزمايش الهى قرار گرفته و از آنها سربلند بيرون آمده بودند از تدبيرهاى الهى ايمن شده و خاطر جمع گشته بودند . لا بد شنيده اى

هامش
( 1 ) داستان بلعم باعور در مجلدات پيش بحث شده است . .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 431 | محمد تقي جعفري