تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 427

مساهمون:

ص٤٢٧
لافزنىهاى تو مرا در روى آتش گرسنگى مىسوزاند ، اى رياكار خود نما :
« آن سبال چرب تو بر كنده باد .
اگر دست از لاف زدن و رياكارى بر مىداشتى ، در دنيا مردم كريم و انسان دوست فراوانند ، به من بىنوا ( شكم ) رحم مىكردند ، اگر جور و جفا به ما اعضاء هاضمه نمىكردى و نقص خود را آشكار مىساختى ، آشنايى پيدا مىشد ، او تو را به مهمانى مىبرد ، اگر راستگو بودى و كج بازى نمىكردى ، انسان خوش سيرتى پيدا مىشد و مانند طبيب درد گرسنگى را علاج مىكرد . خدا فرموده است كه گوش و دم و ساير اجزايتان را كج مجنبانيد و راست باشيد ، زيرا تنها صدق و صفا است كه در روز رستاخيز به حال انسانها سودمند خواهد بود در اين مغازهء دنيا ، اى غوطه ور در رؤياها كج مخواب ، هر چه دارى درست نشان بده و در مأموريت خويش استقامت بورز . اگر هم نمىخواهى عيوب خود را فاش بسازى ، اقلا با دغل بازىها و خود نمايىها مشغول جان كندن مباش . بر سبيل چربى عاريتى تكيه مكن ، زيرا دنبه‌اى كه در خارج از وجود تست در دسترس گربه ها است ، روزى گربه‌اى مىآيد و آن را مىبرد . اگر به يك مزيت واقعى رسيدى ، از گنجايشى با دهان باز خوشحال مباش ، زيرا براى هر نقدى كه به دست آدمى مىرسد ، سنگ امتحانى آماده شده است ، حتى خود سنگهاى آزمايش نيز از محكهاى امتحان نمىتواند نجات پيدا كند . خداى ما فرموده است : از هنگام ولادت تا هنگام اجل هر سال دو بار مورد آزمايش قرار مىگيرند آرى :
( ( 746 ) ) امتحان بر امتحان است اى پدر هين به كمتر امتحان خود را مخر ز امتحانات قضا ايمن مباش هان ز رسوايى بترس اى خواجه تاش
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 427 | محمد تقي جعفري