تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 301

1 - « لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِه فَقالَ يا قَوْمِ اُعْبُدُوا الله ما لَكُمْ مِنْ إِله غَيْرُه إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ . قالَ اَلْمَلأُ مِنْ قَوْمِه إِنَّا لَنَراكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ . » 7 : 59 - 60 ( 1 ) ( ما نوح را به قوم خود فرستاديم ، نوح به قوم خود گفت : خدا را بپرستيد ، براى شما جز خدا معبودى نيست ، من از عذاب يك روز بزرگ در بارهء شما مىترسم . چشمگيران قومش به او گفتند : ما تو را در گمراهى آشكارى مىبينيم ) . 2 - « وَإِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اُعْبُدُوا الله ما لَكُمْ مِنْ إِله غَيْرُه أَ فَلا تَتَّقُونَ . قالَ اَلْمَلأُ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِه إِنَّا لَنَراكَ فِي سَفاهَةٍ وَإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ اَلْكاذِبِينَ 7 : 65 - 66 . » ( 2 ) ( ما به قوم عاد برادرشان هود را فرستاديم ، گفت : اى قوم من خدا را بپرستيد براى شما معبودى جز خدا وجود ندارد ، آيا تقوا نخواهيد ورزيد چشمگيران قومش كه كفر مىورزيدند به هود گفتند : ما تو را در سفاهت و حماقت مىبينيم و گمان مىكنيم كه تو از دروغگويان هستى ) . 3 - « قالَ اَلْمَلأُ اَلَّذِينَ اِسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِه لِلَّذِينَ اُسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّه قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِه مُؤْمِنُونَ . قالَ اَلَّذِينَ اِسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِه كافِرُونَ 7 : 75 - 76 . » ( 3 ) ( آن مردم چشمگير از قوم صالح كه تكبر مىورزيدند ، به بىنوايانى كه به صالح ايمان آورده بودند ، چنين گفتند : كه آيا صالح از طرف خدايش فرستاده شده است ؟ گفتند : [ بلى ] ما به آن چه به صالح فرستاده شده است ايمان آورده‌ايم . آنان كه تكبر مىورزيدند ، گفتند : ما به آن چه بصالح فرستاده شده است كفر مىورزيم . )