« وَجَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ اَلْقُرَى اَلَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً وَقَدَّرْنا فِيهَا اَلسَّيْرَ ، سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَأَيَّاماً آمِنِينَ . فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ وَمَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ 34 : 18 - 19 . » ( 1 ) ( ميان [ قوم سباء ] و آن آبادىها مبارك گردانيده بوديم ، آباديهايى را قرار داديم و مسافت آنها را مقدر ساختيم [ كمتر نموديم ] و به آنان گفتيم : شبها و روزها هرطور كه بخواهيد در آن آباديها سير و حركت كنيد ، آنان گفتند : اى پروردگار ما زمان سفرهاى ما را طولانى فرماى ، آنان با اين خواهش به خودشان ظلم كردند ، آنان را پراكنده و متلاشى ساختيم و به صورت حكايات در آورديم ، در اين كارى كه در نتيجهء عصيان آنها نموديم آياتى است براى هر بردبار و سپاس گزار ) . توضيح : در بارهء تمدن قوم سبا در مقدمات جلد پنجم بحث مشروحى نموده‌ايم مراجعه شود . « وَإِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ اَلْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّه هُوَ اَلتَّوَّابُ اَلرَّحِيمُ 2 : 54 . » ( 2 ) ( وقتى كه موسى عليه السلام به قوم خود [ بنى اسرائيل ] گفت : شما با معبود قرار دادن گوساله به خودتان ظلم كرده‌ايد ، به آفرينندهء خود توبه كنيد و خود را بكشيد ، اين براى شما در نزد آفريننده تان بهتر است ، خدا توبهء شما را قبول كرد ، او توبه را قبول مىكند و مهربان است . )